شهر فردا

بعد از ۴ سال دوباره فصل انتخابات است و بازار گفتگو گرم است که چه کنیم و به چه کسی رای دهیم و یا این که چرا تحریم کنیم و یا رای ندهیم. ۴ سال قبل در صف تحریمیان نبودم و دلایلی برای شرکت در انتخابات داشتم و هنوز بر سر همان استدلالم هستم بلکه استوارتر. معتقدم انتخابات یکی از معدود راه مدنی در شرایط امروز کشور ماست که جامعه می ­تواند با آن خواسته­‌های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی خود را طرح کند. هر چه جامعه در استفاده این حق خود پافشاری کند دوران گذار به دموکراسی و جامعه مدنی کوتاه­ت‌ر و نتیجه آن پایدارتر خواهد بود. چنانچه که بسیاری از کسانی که دوره قبل انتخابات را تحریم کردند متوجه این موضوع شدند که با تحریم دستیابی به دموکراسی و جامعه مدنی مهیا نمی­‌شود بلکه دوران گذار به جامعه مدنی بلندتر و طولانی­‌تر خواهد شد. به هر جهت فکر می­‌کنم تنها راه برون رفت از وضعیت کنونی شرکت حداکثری در انتخابات و رای به تغییر وضع موجود است.

انتخاب من مثل قبل کاندیدای اصلاح طلب خواهد بود. کروبی و میرحسین هر کدام مزایای و معایبی دارند. انصافاً هر کدام انتخاب شوند باعث خوشحالی است، اما رای من به میرحسین است و دلایل مختلفی برای انتخاب او در برابر کروبی دارم:

۱- میرحسین بر اساس شواهد غیر مستند من در اطراف و اکناف رای بیشتری نسبت به کروبی دارد. میرحسین از حمایت خاتمی به عنوان کسی که می­‌تواند جاذب آرا برای او باشد بهره­‌مند است و شخصیت کاریزماتیک­‌تری نسبت به کروبی برای جذب رای جوانان دارد.

۲- میرحسین به دلیل سابقه نخست وزیری، آشنایی بیشتری به اداره کشور دارد و تیم اجرایی نیرومندتری در سطوح پایین­‌تر در قیاس با کروبی در کنار او هستند.

۳- کروبی با حزب و فعالیت حزبی شروع کرد اما در حال حاضر تنها تک ستاره­‌های فراری احزاب دیگر را در کنار خود جای داده است. در واقع اعتماد ملی برای دوران گذار از انتخابات قبلی به انتخابات کنونی برای فعالیت­‌های سیاسی کروبی ایجاد شده بود و هم اکنون اثری از آن دیده نمی­‌شود. میرحسین اما بدون وابستگی به احزاب و به صورت مستقل آمد و اینک مهم­‌ترین احزاب اصلاح طلب حامی اویند. داشتن حمایت احزاب مهم­تر از داشتن حزب است.

دلایل بالا به تنهایی برای انتخاب یک گزینه کافی نیست ولی همین موارد ارجحیت میرحسین را نسبت به کروبی برای من مشخص می­‌کند. در مسائل دیگر از قبیل دیپلماسی، سیاست داخلی، امور فرهنگی و دانشگاه به نظر می­رسد هر دو خط مشی دولت خاتمی را پی خواهند گرفت و از این بابت جای امیدواری نسبی وجود دارد. البته در مورد اقتصاد میرحسین هنوز برنامه دقیقی ارائه نکرده است و برنامه کروبی علیرغم مدون بودن، کمی بلندپروازانه به نظر می­‌رسد.

فعلاً منظر می­‌مانم و وقایع را رصد می­‌کنم و دیگران را ترغیب به شرکت در انتخابات.

گوگل در حال ارائه کردن سرویس‌های جدیدی برای جیمیل است که این سرویس‌ها در حال حاضر به طور آزمایشی در قسمت لبز یا آزمایشگاه چیمیل در دسترس کاربران است و مهندسان گوگل منظرند تا با دریافت نهایی نظرات و بازخوردهای کاربران از این نسخه‌های آزمایشی، نسخه‌های نهایی سرویس‌ها در جیمیل ارائه دهند.

آخرین سرویس آزمایشی که در جیمیل افزوده شده است، Offline نام دارد. با فعال کردن این سرویس آزمایشی شما قادر خواهید بود تا بدون اتصال به اینترنت وارد محیط جیمیل خود شوید و نامه‌هایی که قبلاً به شما رسیده است را بازخوانی و مرور کنید و آن‌ها پاسخ دهید و یا برای شخص دیگری ارسال نمائید. همچنین امکان پاک کردن و یا جابجا کردن نامه‌های وارده نیز وجود دارد که تمامی این تغییرات پس از اتصال به اینترنت عملی می‌شود.

برای این کار باید از قسمت Settings وارد آزمایشگاه جیمیل به نام Labs شوید. در این قسمت سرویس مورد نظر را پیدا کنید و مقابل آن Enable را انتخاب کنید. پس از این کار تغییرات انجام شده را در این صفحه Save کنید. بعد از این کار جیمیل مجدداً بارگزاری می‌شود و شما در قسمت بالا سمت راست می‌توانید نشانه آزمایشگاه و offline را مشاهده کنید.

با کلیک بر روی offline، به نصب نرم افزار Gears هدایت می‌شوید. متاسفانه گوگل نصب این برنامه را همانند دیگر محصولات نرم‌افزاری‌اش برای ایران ممنوع کرده است، بنابراین برای انجام این کار باید از سایت‌ها و یا نرم‌افزارهایی استفاده کنید که پروک.‌سی را تغییر می‌دهند. بعد از نصب Gear جهت دسترسی بدون اینرنت به جیمیل لازم است قبل از قطع شدن از روی شبکه اینترنت، offline‌ را از بالای صحفه جیمیلتان کلیک کنید و با خیال راحت اینترنت خود را قطع کنید!

آزمایشگاه گوگل خدمات جالب دیگری هم دارد که منتظر همت دوستان است تا بیشتر شناخته شوند!

پی‌نوشت: می‌توانید فایل برنامه Gears را از اینجا دریافت کنید.

بالاخره و بعد از مدت‌ها تلاش، وبلاگی که در یکی دو سال اخیر همیشه دغدغه‌ی ایجاد آن را داشتم، متولد شد. و اما این دغدغه ناشی از علاقه‌ی فزاینده‌ی من به انتشار نظراتم و متعاقب آن بحث و گفتگو پیرامون آن‌ها در باب موضوعات مختلفی که در محیط کار و دانشگاه و یا مطالعات روزانه با آن‌ها روبرو می‌شوم بود. به هر حال شهر فردا متولد شد و آرزو می‌کنم که به زودی چراغ بحث و گفتگو در آن روشن شود.

نا گفته پیداست که تولد شهر فردا، بدون کمک‌های دیگران ممکن و میسر نبود. نصیر عزیز زحمات هاستینگ و دامنه را متقبل شد و احمد عزیز هم بار طاقت فرسای انتخاب و ویرایش قالب وبلاگ را متحمل شد. سپاس از هر دو!